सत्य-असत्याशी मन केले ग्वाही, देखियले नाही बहुमता -संत तुकाराम
Showing posts with label बहुजन समाज. Show all posts
Showing posts with label बहुजन समाज. Show all posts

Sunday, July 8, 2012

मग मी बहुजनवाद्यांपासून दूर का झालो?

-महावीर सांगलीकर

माझे या ब्लॉगवरील अलीकडचे लेख बहुजनवादाच्या सरळ सरळ विरोधातील आहेत. मी आता बहुजनवादाच्या पूर्णपणे विरोधी झालो आहे. त्यामुळे मी ब्राम्हणवादी झालो आहे असा अर्थ अनेक बहुजनवाद्यांनी त्यांच्या बौद्धिक आकलनाच्या क्षमते नुसार घेतला आहे. पण मी ब्राम्हणवादी कधीच नव्हतो, आताही नाही आणि पुढेही असणार नाही.

मग मी बहुजनवाद्यांपासून दूर का झालो?

माझ्या बहुजनवादापासून दूर होण्याला अनेक कारणे आहेत. त्यांचा खुलासा करण्या आधी मला हे सांगावेसे वाटते की जसे हिंदू आणि हिंदुत्ववादी या दोन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत, अगदी तसेच बहुजन लोक आणि बहुजनवादी या दोन वेगेवेगळ्या गोष्टी आहेत. त्यामुळे जसे मी हिंदुत्ववादी नसलो तरी हिंदू धर्म, हिंदू संस्कृती आणि हिंदू समाजाची सहिष्णुता या गोष्टींचे कौतुक करतो, तसेच मी बहुजनवादी राहिलो नसलो बहुजन समाजाचे खरे प्रश्न काय आहेत यावर चिंतन करत असतो. सध्याचे माझे लेख कांही वेळा बहुजनविरोधी वाटत असले तरी ते बहुजनविरोधी नसून बहुजनवाद्यांच्या विरोधातील आहेत. तसेच हे लेख बहुजनांचे प्रबोधन करणारेच आहेत, हे चाणाक्ष बहुजनांच्या लक्षात आलेच असेल.

बहुजनवाद हा बहुजनांचे खरे प्रश्न न कळालेल्या, ब्राम्हणांना शिव्या देण्यानेच बहुजनांचे प्रबोधन होत असे मानना-या, नकारात्मक आणि एकांगी विचारसरणीच्या लोकांच्या हाताचे खेळणे बनला आहे. स्वत: भरकटलेल्या या लोकांनी बहुजनवादासही आपल्या मूळ उद्देशापासून दूर नेले आहे. त्यांच्या नकारात्मक विचारसरणीमुळे बहुजनांची एक आख्खी पिढी नकारात्मक बनत चालली आहे. ज्या प्रमाणे हिंदुत्ववाद्यांनी करोडो तरुणांच्या मनात मुस्लीम धर्म आणि मुस्लीम समाज यांच्या विषयी द्वेष, मत्सर, तिरस्कार भरवला तोच प्रकार हे बहुजनवादी करत आहेत. फरक एवढाच कि येथे मुस्लीम धर्मा ऐवजी हिंदू धर्म आणि मुस्लीम समाजाऐवजी ब्राम्हण समाज आहे.

बहुजनांचे खरे प्रश्न शिक्षण, गरीबी, बेरोजगारी, स्थितीवाद, अंधश्रद्धा, व्यसने, अल्पसंतुष्टता वगैरे आहेत. बहुजन वादी नेते आणि वक्ते यावर फारसे कांही बोलत नाहीत. त्यांचा सारा रोख ब्राम्हणांकडे असतो. एकवेळ असे मानू की सगळ्याच गोष्टींना ब्राम्हण जबाबदार होते, पण तुम्ही हे आणखी किती वर्षे सांगत बसणार आहात? स्वत:च्या अवनतीला मुख्यत्वे आपण स्वत:च जबाबदार असतो हे यांना कधी कळणार? बहुजनवाद्यांच्या आवडत्या बौद्ध धर्मात देखील अवनतीचे कारण आपण स्वत: असतो असेच सांगितले आहे. पण यांना बौद्ध धर्म फक्त हिंदू धर्म नको म्हणून, आणि केवळ वेगळे पणासाठी पाहिजे आहे, त्यांना बौद्ध तत्वज्ञान, बौद्ध धर्माप्रमाणे आचरण याच्याशी कांहीही देणे-घेणे नाही आहे.

बहुजनवादी लेखक ज्या प्रकार खोटा आणि एकांगी इतिहास लिहित आहेत, त्यावर काय बोलावे? त्यांचे इतिहास लेखन सत्य शोधणासाठी नसून केवळ ब्राम्हणांनी खोटा इतिहास लिहिला, मग आम्ही का खोटा इतिहास लिहू नये, या भावनेतून होत आहे. बहुतेक बहुजनवादी लेखक आपल्या जातीचे महात्म्य वाढवणारा इतिहास लिहित आहेत.

बहुजनवाद्यांच्या आकलन शक्तीची मला कीव करावीशी वाटते. जरा कुणी कांही वेगळा विचार मांडला की ते त्याला सरळ ब्राम्हणवादी ठरवून टाकतात. हे म्हणजे त्या अमिबा ह्या एकपेशीय जीवासारखे झाले. अमिबाला फक्त दोनच मित्या कळतात, लांबी आणि रुंदी. त्याला उंची, खोली या गोष्टी कळत नाहीत. अगदी तसेच जो माणूस बहुजनवादातील चुका काढतो, तो ब्राम्हणवादी असतो, एवढेच या बहुजनवाद्यांचे आकलन असते.

बहुजनवादी लोक वापरत असलेली भाषा हा त्यांचा सगळ्यात मोठा प्रॉब्लेम आहे. अशी भाषा वापरणारे लोक पराभूत मनोवृत्तीचे, न्यूनगंडाने ग्रासलेले, लैंगिक दृष्ट्या अतृप्त, मनोरोगी असतात. सुसंस्कृत लोक अशी भाषा वापरणा-यांच्या पासून आपोआपच दूर जातात.

बहुजनवाद्यांचे अनेक विचार आणि धोरणे कोणत्याही विचारी आणि शहाण्या माणसास पटू शकत नाहीत. ही धोरणे आणि विचार चुकीचे आहेत असे त्यांना मी किंवा कोणीही सांगू शकत नाही आणि सांगितले तरी त्यांना ते कधीच पटत नाही. अनेक बहुजनवादी तर वेगळे विचार ऐकण्याच्या मनस्तिथीत नसतात. अशा अवस्थेत त्यांच्यापासून दूर होणे आणि समाजाचे स्वतंत्र पणे प्रबोधन करणे हा एकच मार्ग आपल्यापुढे उरतो. म्हणूनच मी या तथाकथित बहुजनवादापासून आणि बहुजनवाद्यांपासून दूर झालो आहे.


हेही वाचा:
अभिजनांची संस्कृती आणि बहुजनवाद
कोण म्हणतय श्रीमंत लोक क्रांती करू शकत नाहीत?
मूळनिवासीवाद भारतीय घटनेच्या विरोधात

Saturday, June 30, 2012

अभिजनांची संस्कृती आणि बहुजनवाद

-महावीर सांगलीकर

कोणत्याही संस्कृतीचे अनेक घटक असतात. त्यात भाषा, धर्म, तत्वज्ञान, रीतीरिवाज, खाद्य संस्कृती, वेशभूषा, कला, संगीत वगैरे अनेक गोष्टींचा समावेश होतो. समाजातील प्रत्येक घटकाची एक संस्कृती असते आणि त्या सगळ्यांची मिळून एक कॉमन संस्कृतीही असते. बहुतेकदा समाजातील अभिजन वर्गाची संस्कृती ही त्या देशाची, त्या राज्याची संस्कृती असे मानले जाते. त्यामुळे अभिजन वर्गाची भाषा, तत्वज्ञान, रीतीरिवाज, खाद्य संस्कृती, वेशभूषा, कला, संगीत वगैरे गोष्टींना जास्त महत्व असते. ह्या वर्गाची संस्कृती ही दर्जेदार मानली जाते. त्यांच्या संस्कृतीपुढे इतरांची संस्कृती ही दुय्यम ठरते. संस्कृतीमध्ये भाषेला फार महत्व असते, आणि अभिजनांची भाषा ही प्रमाणभाषा मानली जाते. या प्रमाण भाषेचे नियमन अभिजन वर्गच करतो. भाषेच्या सहाय्याने हा वर्ग संपूर्ण समाजावर सांस्कृतिक वर्चस्व गाजवतो.

आता हा अभिजन वर्ग म्हणजे नेमका कोण? अनेक बहुजनवाद्यांचा असा समज आहे की अभिजन वर्ग म्हणजे ब्राम्हण लोक. पण अभिजन वर्गाशी जातीचा अथवा धर्माचा कांही संबंध नसतो. या वर्गात वेगवेगळ्या जातींचे व धर्माचे दर्जेदार कलाकार, संगीतकार, गायक, अभिनेते, अभिनेत्र्या, चित्रकार, लेखक, विचारवंत, बुद्धीजीवी वगैरेंचा समावेश होतो. ते सगळे आर्थिक दृष्ट्या उच्च वर्गातीलच असतात असे नव्हे, तर ते मध्यमवर्गीय आणि अगदी कनिष्ट मध्यमवर्गीय देखील असतात. तेथे गुलाम अली आणि जगजीत सिंह यांना सारखाच सन्मान मिळतो. तेथे बिस्मिल्ला खान आणि ए. आर. रेहमान यांचेही कौतुक होते. या क्षेत्रात कसलेही आरक्षण नसते, राखीव जागा नसतात. प्रत्येकजन आपल्या गुणांच्या जोरावर पुढे जात असतो. हे लोक स्पर्धेला घाबरत नाहीत.

महाराष्ट्रात अभिजन वर्गात ब्राह्मणांचे प्रमाण थोडे जास्त दिसत असले तरी तिथे इतर समाजातील लोकही भरपूर आहेत. पण बहुजनवादी लोक अभिजन वर्गाला ब्राम्हणवादी मानतात, आणि सगळ्याच अभिजात गोष्टीपासून फटकून वागतात. त्यांचे हे वागणे त्यांनाच नुकसानकारक ठरले आहे.

अभिजन वर्गात आंतरजातीय, आंतरधर्मीय, आंतरभाषिक लग्नांचे प्रमाण मोठे असते, याउलट बहुजनवादात जातीअंताच्या लढाईची भाषा करत जाती कशा संघटीत आणि मजबूत होतील हेच पाहिले जाते.

अभिजन वर्गाला जातीशी कांही देणे-घेणे नसते. पण बहुजन समाजातील लोक त्यांच्या जातीची एखादी व्यक्ती अभिजन वर्गात प्रसिद्ध असेल तर ते मोठ्या अभिमानाने त्या व्यक्तीचे कौतुक करत बसतात, पण या लोकांना त्या व्यक्तीच्या कलेशी, निर्मितीशी कसलेही देणे-घेणे नसते, कारण त्यांना त्यातले कांही कळत नसते.

बहुजनवादी लोक अभिजनांच्या संस्कृतीला ब्राम्हणी संस्कृती ठरवून तिला नावे ठेवत आपल्या संस्कृतीचे कौतुक करत बसतात, या तथाकथित ब्राम्हणी संस्कृतीला संपवण्याच्या बाता करतात, पण संस्कृतीमध्ये भर पडेल अशी कोणतीही निर्मिती करत नाहीत. साधे साहित्याचे उदाहरण घ्या. मराठी साहित्यात शेकडो विषयांवर हजारो दर्जेदार पुस्तके लिहिली जातात. ही पुस्तके मुख्यत्वे अभिजात वर्गातील लेखकांकडून लिहिली जातात. या पुस्तकांत अर्थशास्त्रापासून प्रवासवर्णनापर्यंत, खगोलशास्त्रापासून डार्विनच्या सिद्धांतापर्यंत, साहित्यशास्त्रापासून समीक्षेपर्यंत, गांधीपासून हिटलर पर्यंत अनेक विषयांची पुस्तके असतात. दुसरीकडे बहुजनवादी लोकांकडून कोणत्या प्रकारची साहित्य निर्मिती होते हे आपण पहातोच. ते केवळ आपल्या जातीचा इतिहास, आपल्या जातीच्या एखाद्या व्यक्तीचे चरित्र आणि फारतर फुले-शाहू-आंबेडकर या विषयांभोवतीच फिरत असतात. हे लिखाणही फारसा अभ्यास न करता, पुस्तक कसे असू नये याचे मापदंड स्थापन करत लिहिलेले असतात.

खरे म्हणजे बहुजनवाद्यांकडून अभिजात गोष्टींच्या निर्मितीची अपेक्षा धरणे हेच मुळात चुकीचे आहे. कारण पहिली गोष्ट म्हणजे त्यांना उत्कृष्ट दर्जाचे काय असते हेच मुळात कळत नाही, मग ते संगीत असो, साहित्य असो कि कला असो. मी अनेक असे बहुजनवादी लोक बघितले आहेत की ज्यांना चांगल्या दर्जाचे साधे विनोदही कळत नाहीत. त्यांना आवडणारे आणि कळणारे विनोद प्रामुख्याने लैंगिक अवयवांशी संबधित असावे लागतात.

अभिजन वर्गाला समाजातील उपेक्षितांबद्दल कणव असते आणि आपल्या परीने ते उपेक्षितांच्या उन्नतीसाठी शक्य ती मदत करतात. याउलट बहुजनवादी लोक बहुजन समाजात अभिजन वर्गाविषयी द्वेष पसरवण्याचे काम करत असतात.

एक छोटेसे उदाहरण देवून मी हा लेख पूर्ण करतो. ज्यांना गांधीजी आवडत नाहीत असे बहुजनवादी लोक त्यांच्यावर अगदी खालच्या पातळीवर जावून, एकेरी उल्लेख करत त्यांची बदनामी करत असतात. याउलट अभिजन वर्गातील ज्या लोकांना गांधी तत्वज्ञान रुचत नाही, ते देखील गांधीजींचा आदरार्थीच उल्लेख करतात. ज्याच्याशी मतभेद असतात त्याला शत्रू मानणे हे अभिजातांच्या संस्कृतीत बसत नाही. याउलट आपल्या संस्कृतीचे गोडवे गाणारे बहुजनवादी लोक थोडेसे कुणाशी मतभेद झाले की त्यांना आपले शत्रू घोषित करतात.

हाच फरक आहे अभिजात संस्कृतीत आणि बहुजनवादात.

हेही वाचा:
बहुजनवाद: शिक्षणबंदीचे सत्यशोधन
धर्म आणि विज्ञान
कोण म्हणतय श्रीमंत लोक क्रांती करू शकत नाहीत?
माणसाला धर्माची गरज आहे काय?

Monday, June 11, 2012

आता कसं मोकळं मोकळं वाटतंय...........

-महावीर सांगलीकर

गेली कित्येक महिने मी माझ्या महाविचार या ब्लॉग वरून माझे विचार मांडत आहे. हे विचार मांडताना बहुजन समाजाचे प्रबोधन व्हावे हा मुख्य हेतू डोळ्यासमोर ठेवला होता. तो हेतू ब-यापैकी साध्य झाला असे मला वाटते. या काळात मला अनेक नवे मित्र आणि नवे शत्रू मिळाले. अनेकांनी इमेल व फोन वरून माझ्या लेखांचे कौतुक केले. अनेकांच्या प्रत्यक्ष ओळखीही झाल्या. अनेक धमक्याही आल्या. धमक्या देणा-यांकडे मी माझ्या पद्धतीने, एकट्याने पाहून घेतले.

पण ज्यांच्या प्रबोधनासाठी मी हे लिखाण केले, त्या बहुजन समाजातील कांही लोक निव्वळ मूर्ख आणि विचारशून्य असतात हेही मी समजून चुकलो. खरे तर अशा लोकांची संख्या बहुजन समाजात फार कमी आहे, पण ज्याप्रमाणे एक सडका आंबा इतर चांगल्या आंब्याना सडवून टाकतो, तसाच कांही प्रकार बहुजनांच्या बाबतीत झाला आहे.

'बहुजन' हे नाव घेणा-या कांही संघटना समाजात विखारी विचार पसरवण्याचे काम नेटाने करत आहेत. खेदाची गोष्ट ही आहे की बहुजन समाजातील अनेक तरुण अशा संघटनांच्या विखारी प्रचाराला बळी पडत आहेत. या संघटना बहुजन समाजातील लोकांना त्यांच्या-त्यांच्या जातीच्या आधारावर संघटीत करत आहेत. जातीव्यवस्था मजबूत करण्याचे काम या संघटनांकडून इमाने-इतबारे चालले आहे. अशा संघटनांमुळेच कधी नसेल एवढी आज जातीव्यवस्था मजबूत झाली आहे.

या संघटना कोणतेही विधायक काम करत नाहीत, त्यांचा सगळा भर आंबेडकर हे गांधींपेक्षा कसे श्रेष्ठ, गांधी कसा रंगीला होता, हिंदू धर्म कसा वाईट आहे, ब्राम्हण कसे बदमाश असतात अशा उच्च विचारांवर चर्चा करण्यावरच असतो. त्यांच्या हाती फेसबुक नावाचे आयते कोलीत मिळाले आहे. त्याच्यावर एक नजर टाकली तरी आपल्याला या विकारवंतांच्या विकारांची चुणूक बघायला मिळते.

मला सगळ्यात वाईट वाटले ते या गोष्टीचे की हे विकारवंत लोक फेसबुकवर जेंव्हा गांधीजींना बदनाम करतात, तेंव्हा मराठा व इतर बहुजन समाजातील कांही व आंबेडकरी समाजातील बरीच फेसबूकी पोरे या बदनामीला लाईक करतात, शेअर करतात. मी या पोरांची वये तपासली तेंव्हा मला असे दिसले की हे सगळेजण अजाण, संकारक्षम वयातील, स्वत:चे विचार नसणारी मुले आहेत. त्या मुलांच्या भविष्याच्या दृष्टीने हे तर फारच धोकादायक आहे. ज्या वयात आपले करीअर घडविण्याला, भव्य दिव्य कांहीतरी करून दाखवण्याचे स्वप्ने बघण्याला महत्व द्यायला पाहिजे, त्या वयात ही मुले नाझीवादी संघटनांच्या आणि विचारांच्या कचाट्यात सापडली आहेत. हिंदुत्ववादी मुलांच्या बाबतीत देखील हेच म्हणता येईल.

अशा विचारांच्या नादी लागून खरोखरच वेडे झालेले, घरदार उद्ध्वस्त झालेले लोक मी पाहिले आहेत.

द्वेष, तिरस्कार, असूया हे रोग आहेत, त्याने आपला तोटाच होतो हे जेंव्हा यांच्या लक्षात येईल, तेंव्हाच हे लोक या नवनाझींच्या कचाट्यातून सुटतील.

आता कसं मोकळं मोकळं वाटतंय...........

ज्याना चांगले काय आणि वाईट काय हे कळत नाही, ज्यांनी कळत नसल्याचे सोंग घेतले आहे, त्यांचे प्रबोधन कोणीच करू शकत नाही, याची जाणीव झाल्यावर मी माझ्या धोरणात मोठा बदल केला आहे. त्यातील सगळ्यात पहिली पायरी म्हणजे मी माझ्या फेसबुक अकौंटवरून अनेक लोकांना, जे समाजात द्वेष पसरवण्याचे करत आहेत त्यांना अनफ्रेंड केले आहे. मला जे फोटो ट्याग केले जातात, ते मी मंजूर केल्याशिवाय माझ्या वालवर येत नाहीत. मला त्याचा एक फायदा असा झाला आहे की माझ्या वालवरचा कचरा आता गायब झाला आहे. सारे कसे स्वच्छ स्वच्छ...

आता कसं मोकळं मोकळं वाटतंय...........

Saturday, February 25, 2012

बहुजन समाज आत्मपरीक्षण करणार का?

-महावीर सांगलीकर

हा लेख बहुजनांच्या विरोधात किंवा ब्राम्हणांच्या बाजूने नाही. बहुजनांनी आत्मपरीक्षण करावे या एकाच हेतूने तो लिहिला आहे.

स्वत:ला बहुजन समजणा-या प्रत्येकाने आता आत्मपरीक्षण करण्याची वेळ आली आहे. पहिली गोष्ट म्हणजे भारतात बहुजन नावाचा कोणताही समाज अस्तित्वात नाही. जशी हिन्दू या शब्दाची व्याख्या नाही, तशीच बहुजन या शब्दाचीही व्याख्या नाही. ब्राम्हण सोडून बाकी सगळे बहुजन ही बहुजन या शब्दाची व्याख्या होवू शकत नाही.

भारतातील सगळेच समाज, मग ते धार्मिक समूह असोत की जातीय, अल्पजन आहेत. सगळे अल्पजन एकत्र आले म्हणून कांही त्यांना बहुजन म्हणता येणार नाही. तरीही विषयाच्या सोयीसाठी मी या लेखात त्यांना बहुजन असे संबोधत आहे.

या तथाकथित बहुजनांनी ब्राम्हण समाजाच्या विरोधात लढा पुकारला आहे. ब्राम्हण हे कितीही आपमतलबी, अहंकारी आणि स्वत:ला श्रेष्ठ समजणारे असले, त्यांनी धर्म आणि इतिहास या क्षेत्रात कितीही लांड्या-लबाड्या केल्या असल्या तरी ते कातडी बचाऊ आणि घाबरट आहेत. त्यामुळे त्यांना टार्गेट करणे सोपे, सोयीचे आणि सुरक्षित आहे. केवळ त्यामुळेच ब्राम्हणांना फासिस्ट पद्दतीने टार्गेट करण्यात येत आहे.

ब्राम्हणांनी जर बहुजनांना गेली पाच हजार वर्षे गुलामीत ठेवले असेल, तर यात दोष ब्राम्हणांचा की या बहुजनांचा? ब्राम्हणांनी आपला स्वार्थ पाहिला यात विषेश ते काय, पण जर बहुजन अल्प अशा ब्राम्हण समाजाचा चक्क पाच हजार वर्षे गुलाम रहात असेल तर ही गोष्ट या तथाकथित बहुजनांची योग्यता काय आहे हेच दाखवून देते. बहुजनवाद्यांच्या मते बहुजनांच्या अवनतीला ब्राम्हण हेच सर्वस्वी जबाबदार आहेत. आपण हे खरे आहे असे मानले तर आपणाला हेही मानावे लागेल की ब्राम्हण हे श्रेष्ठ आहेत, कारण ’साडे तीन टक्के’ असणारा ब्राम्हण समाज एवढ्या मोठ्या बहुजन समाजाला वाकवू शकतो तेही हजारो वर्षे!

बहुजन समाज आत्मपरीक्षण करणार का?

आता प्रश्न हा आहे की बहुजन समाज आत्मपरीक्षण करणार का? ज्यांना खरेच आत्मपरीक्षण करावे असे वाटते त्यांनी खालील गोष्टींवर जरूर विचार करावा:

१. भारतभर गावोगावी दलितांवर राजरोस जे अत्याचार होत असतात, ते करणारे लोक नेमके कोण असतात? या अत्याचारांमध्ये ब्राम्हणांचा सहभाग किती असतो? ’यात बहुजनांचा दोष नसून ब्राम्हणांनी निर्माण केलेल्या सिस्टीमचा दोष आहे’ असे ज्यांना वाटते ते ही सिस्टीम मोडण्यासाठी काय करत आहेत? की ही सिस्टीम चालूच रहावी असेच त्यांना वाटते?

२. ब्राम्हण विरोधी पुस्तके लिहिणा-या बहुजन लेखकांची संख्या भरमसाठपणे वाढत आहे. पण बहुजन समाजात इतर महत्वाच्या विषयांवर लिहिणा-यांचे प्रमाण काय आहे? कला, साहित्य, माहिती, विज्ञान, क्रीडा, व्यवसाय, मनोरंजन, अर्थकारण, धर्म, तत्वज्ञान, समीक्षा असे हजारो विषय लिहिण्यासाठी आहे. बहुजन समाजात अशा विषयांवर लिहिणा-यांची वानवा आहे. असे का? या विषयांवर लिहिण्यासाठी अभ्य़ास आणि संशोधन करायला लागते, खूप मेहनत घ्यावी लागते, भरपूर वेळ खर्च करावा लागतो म्हणून? त्यापेक्षा ब्राम्हणविरोधी लिहायला फारसी मेहनत करणे गरजेचे नसते, केवळ शिव्या घातल्या तरी भागते.

बहुजन लेखकांची झेप फारतर ’पानीपत’पर्यंतच असते! पानीपत पलिकडे जायला ते तयारच नाहीत.

जी गोष्ट बहुजन लेखकांची, तीच गोष्ट बहुजन वाचकांची. त्यांचीही झेप तेवढीच. आणि बहुसंख्य बहुजन तर वाचतच नाहीत. चळवळीच्या बाहेरचे बहुजन राजकरण आणि क्रिकेट या दोनच विषयांवर वाचताना आणि बोलताना दिसतात.

३.बहुजनवादी लेखक आणि नेते ब्राम्हणी मेडियाला नेहमी दोष देत असतात. मेडीयामधले ब्राम्हण हे त्यांचे मोठे टार्गेट असते. मेडीयाचे मालक हे ब्राम्हणेतरच असतात, त्यातील कित्येक तर बहुजनच असतात. पण संपादकीय विभागातील महत्वांच्या पदावर ब्राम्हण असतात. यात दोष त्या ब्राम्हणांचा, त्यांना तेथे ठेवणा-या बहुजन मालकांचा की बहुजनांचा? बहुजन लोक सामान्य रिपोर्टर होवू शकतात, पण संपादक होण्याची योग्यता अजून त्यांच्यात आली नाही हे खरे नाही का? (कांही अपवाद असू शकतात, पण ते अपवादच आहेत). बहुजनातून कोणी माधव गडकरी, कुमार केतकर, निखिल वागळे का तयार होवू शकत नाहीत?

४. आंतर्जातीय लग्न केले म्हणून त्या मुलाला व मुलीला ठार मारणारे बहुजनच असतात. असा प्रकार कधी ब्राम्हणांनी केला आहे का? ब्राम्हण मुली दलितांशीही लग्ने करताना दिसतात, पण समान सामजिक दर्जा असणा-या दोन बहुजन जातीत देखील लग्न होणे म्हणजे आकाश कोसळणे होय. जातीव्यवस्था बळकट करण्यात बहुजन समाजच आघाडीवर आहे, हे खरे नाही का?

५. बहुजनांपैकी अनेक समूहांकडे प्रचंड सत्ता, संपत्ती आणि साधन सामग्री आहे. पण त्यांच्यापैकी कोणीही तळागाळातील लोकंसाठी शाळा, हॉस्पिटल्स, अनाथालये, समाजोपयोगी संस्था काढल्या नाहीत. हे काम भारतातील पारशी, ज्यू , ख्रिस्ती, जैन व कांही प्रमाणात ब्राम्हण समाजाने केले. बहुजन समाजाने अलिकडच्या काळात कॉलेजेस, सहकारी संस्था, हॉस्पिटल्स काढले, पण त्यामागे अर्थकारण व राजकारण हेच मुख्य उद्देश होते, समाजसेवा नव्हे.

ब्राम्हण समाजाने भारतात अनेक इतिहास संशोधन संस्था काढल्या, अनेक प्रकाशन संस्था काढल्या, बहुजनांना ते अजूनही जमत नाही. ब्राम्हणांनी चुकीचा व एकांगी इतिहास लिहिला हे खरे आहे, पण त्यांनी संशोधन संस्था काढल्या, बहुजनांनी काय केले? आज कांही बहुजन लोक आपल्या ’जातीय’ इतिहास संशोधन संस्था काढत आहेत, आणि ब्राम्हणांनी खोटा इतिहास लिहिला म्हणून हेही खोटा इतिहास लिहित आहेत. बरे, ब्राम्हणांनी जे शंभर-सव्वाशे वर्षांपूर्वी सुरू केले, ते हे बहुजन आता करत आहेत, म्हणजे बहुजन हे लेट-लतीफ आहेत हे कबूल करावे लागेल.

६. ब्राम्हणांनी शिवाजी महाराजांना महाराष्ट्रात बंदिस्त करून टाकले, बहुजनांनी तर वेगळे काय केले? शिवाजी महाराजांचा उपयोग राजकारणासाठी करण्यात बहुजन कुठे मागे आहेत? शिवाजी महाराजांचे राज्य कोकणापासून तमिळनाडूपर्यंत होते पण आजही बहुसंख्य बहुजन शिवाजी महाराज म्हणजे महाराष्ट्राची इस्टेट समजतात. महाराजांना छोटे करण्यात ब्राम्हणांइतकेच, किंबहुना त्यांच्यापेक्षा जास्त बहुजन दोषी आहेत.

७. अलिकडे बहुजनांतील अनेक जाती स्वत:ला अभिमानाने शूद्र म्हणवून घेऊ लागल्या आहेत. जर स्वत:ला ब्राम्हण अथवा क्षत्रिय म्हणवून घेणे म्हणजे वर्ण व्यवस्थेचे समर्थन करणे असे हे 'पुरोगामी शूद्र’ मानतात, तर मग स्वत:ला शूद्र म्हणवून घेणे हेही वर्णव्यवस्थेचे समर्थन नाही काय? तसेच ज्याप्रमाणे हिंदू ही अरबी-फारसी लोकांनी दिलेली शिवी आहे, त्या प्रमाणेच शूद्र ही तथाकथित उच्च वर्णियांनी दिलेली शिवी आहे. त्या शिवीचा अभिमान धरणे योग्य आहे का?

८. बहुजन समाजात व्यक्तिपूजा हा प्रकार अगदी किळस यावी इतका बोकळला आहे. प्रत्येक जातीचे बहुजन आपापल्या जातीतला एखादा महापुरुष शोधून त्याचा उदोउदो करण्यात धन्यता मानत आहे. त्या-त्या महापुरुषाचे विचार, कार्य यापेक्षा तो आमच्या जातीचा आहे यालाच महत्व आले आहे. या महापुरुषांच्या नावांचा दुरुपयोग आणखी किती काळ तुम्ही करणार आहात?

९ . तुमची संख्या किती आहे त्याला महत्व नाही तर तुमच्यात किती शास्त्रज्ञ, साहित्यिक, खेळाडू, संपादक, सर्वोच्च प्रशासकीय अधिकारी, सेनाधिकारी, कलाकार, संशोधक, विचारवंत वगैरे आहेत हे महत्वाचे आहे. केवळ यावरूनच एखाद्या समाजाची योग्यता ठरत असते. या आघाडीवर पाहिले तर बहुजन समाज मागासलेलाच आहे. हे मागासलेपण कोणाला शिव्या देवून दूर होणार नाही.

बहुजन चळवळीच्या आघाडीवर मला जे दिसले ते मी येथे लिहिले आहे. बहुजनांचा आजवरचा इतिहास पाहिला तर यात लगेच कांही सुधारणा होईल असे मला वाटत नाही.

हेही वाचा:
बिनडोक बहुजनांचा ब्राम्हणवाद
...तर बहुजन ही लढाई कधीच जिंकू शकणार नाहीत!
बहुजनांचा वैचारीक गोंधळ
मराठ्यांचे आपल्या प्राचीन इतिहासाकडे दुर्लक्ष

महाविचार LATEST

Popular Posts This Week